هدف اصلی پژوهش حاضر ارزیابی عملکرد بیمارستان شهید رجایی شیراز بر اساس مدل ارزیابی عملکرد EFQM بود؛ لذا این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش جز پژوهش های توصیفی مقطعی محسوب می شود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه پرستاران شاغل در این بیمارستان به تعداد 255 نفر بود که از بین آنها طبق جدول مورگان تعداد 150 نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده بعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش، شامل پرسشنامهی مدل ارزیابی عملکرد EFQM بر مبنای معیارهای نه گانهی این مدل ارزیابی عملکرد بود که پس از محاسبه روایی و پایایی بین اعضای نمونه توزیع و جمعآوری شد. روایی پرسش نامه ها به روش صوری و پایایی آنها به روش آلفای کرونباخ بررسی و تایید شد. برای بررسی نرمال بودن داده ها از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف و جهت بررسی فرضیه ها از روش های آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تی تست تک نمونه ای) استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد که میانگین معیارهای نه گانه و همچنین میانگین کل بالاتر از میانگین معیار است و عملکرد بیمارستان شهید رجایی شیراز بر اساس این معیارهای نه گانه در سطح مطلوبی قرار دارد. همچنین، امتيازهايي كه بيمارستان شهيد رجایی شیراز در مجموع از معيارهاي توانمندسازي الگوي تعالي سازماني EFQM كسب كرد نشان داد كه در بين معيار توانمندسازها بيشترين فاصله با وضعيت مطلوب را معيار نتایج کلیدی عملکرد (13/48 %) و كمترين فاصله را معيار رهبری (9/36 %) دارا بود. معيارهاي توانمندسازها در بيمارستان شهيد رجایی شیراز در مقايسه با معيارهاي توانمندسازهاي الگوي تعالي سازماني با كسب مجموع 545.5 امتياز از 1000 امتياز، حدودا 54.55 درصد از امتياز مطلوب را كسب كرد و تقريباً 45.45 درصد از وضعيت مطلوب فاصله داشت.